Τεστ Οικονομίας: Επανάληψη

Στην ανελαστική ζήτηση, η ποσοστιαία μεταβολή της ζητούμενης ποσότητας ενός αγαθού είναι μεγαλύτερη από την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής του (σε απόλυτες τιμές).

Αν η αγοραία συνάρτηση ζήτησης ενός αγαθού είναι \[ Q_D=\frac{1200}{P} \], όπου \[ Ρ \] η τιμή του αγαθού, τότε μια αύξηση της αγοραίας προσφοράς του θα έχει ως αποτέλεσμα να μείνει σταθερή η συνολική πρόσοδος(συνολικά έσοδα) των επιχειρήσεων .

Τα αγαθά Α και Β είναι μεταξύ τους συμπληρωματικά. Μία αύξηση της τιμής του αγαθού Α, με όλους τους άλλους προσδιοριστικούς παράγοντες σταθερούς, θα οδηγήσει σε:

Αγοραία ζήτηση ενός αγαθού είναι το άθροισμα των ποσοτήτων που όλοι οι καταναλωτές ζητούν από αυτό σε κάθε τιμή.

Ο νόμος της φθίνουσας απόδοσης ισχύει στη μακροχρόνια περίοδο, επειδή μεταβάλλονται οι αναλογίες που υπάρχουν κάθε φορά ανάμεσα στους σταθερούς και τους μεταβλητούς συντελεστές.

Σε όλα τα οικονομούντα άτομα η λήψη των αποφάσεών τους δε βασίζεται στη βεβαιότητα του αποτελέσματος, αλλά στις προσδοκίες που τα άτομα διαμορφώνουν για τα αποτελέσματα των πράξεών τους.

Η τηλεόραση σε ένα νοικοκυριό είναι επενδυτικό αγαθό.

Μια αύξηση της τιμής ενός αγαθού κατά 3% θα μειώσει τη ζήτηση κατά 6%, αν η \ [ E_D=\ ] = -2.

Στην ανάλυση του οικονομικού συστήματος και της λειτουργίας της αγοράς, γίνεται συνήθως η υπόθεση ότι ένας εργαζόμενος γνωρίζει τους μισθούς που προσφέρουν όλοι οι εργοδότες και μπορεί να επιλέξει τον εργοδότη που προσφέρει το μεγαλύτερο μισθό.

Το κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. δίνει το προϊόν που θα αντιστοιχούσε σε κάθε κάτοικο μιας οικονομίας, αν η διανομή του ήταν ίση.

Στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της Ελλάδος περιλαμβάνεται και το προϊόν που παράγεται από Έλληνες που εργάζονται σε άλλες χώρες.

Ο συντελεστής παραγωγής «έδαφος» περιλαμβάνει τη γεωγραφική έκταση και τις ιδιότητες του εδάφους, ανεξάρτητα αν είναι χρήσιμο στην παραγωγική διαδικασία.

Η επιβολή ανώτατης τιμής πρέπει να είναι μακροχρόνια , για να αποφεύγεται η «μαύρη αγορά».

Όταν η καμπύλη ζήτησης ενός αγαθού είναι ισοσκελής υπερβολή, οι καταναλωτές μπορούν να μειώσουν τη συνολική δαπάνη για το αγαθό αυτό, μειώνοντας την τιμή του.

Οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεπεράσουν την έλλειψη των αγαθών , μεταξύ άλλων , με την οργανωμένη δραστηριότητα , την ανάπτυξη της τεχνολογίας και την εξεύρεση νέων παραγωγικών πόρων.

Ο σπουδαιότερος παράγοντας που προσδιορίζει το μέγεθος της ελαστικότητας της προσφοράς, είναι ο χρόνος.

Οι τιμές παρέμβασης ή ασφάλειας των γεωργικών προϊόντων είναι μια κατηγορία ανώτατων τιμών, προκειμένου να προστατευτεί το εισόδημα των αγροτών.

Ο νόμος της φθίνουσας απόδοσης ισχύει, επειδή μεταβάλλονται οι αναλογίες που υπάρχουν κάθε φορά ανάμεσα στους σταθερούς και τους μεταβλητούς συντελεστές.

Η μείωση της ανεργίας σε μια οικονομία προκαλεί μετατόπιση της καμπύλης των παραγωγικών της δυνατοτήτων προς τα δεξιά.

Ο αριθμός των επιχειρήσεων, ως παράγοντας επηρεασμού της προσφοράς, αφορά αποκλειστικά την ατομική καμπύλη προσφοράς.

Στο σημείο όπου το οριακό κόστος (M.C.) είναι ίσο με το μέσο μεταβλητό κόστος (A.V.C.), το A.V.C γίνεται ελάχιστο.

Το Κατά Κεφαλήν πραγματικό Α.Ε.Π. μετρά:

Σε ένα κανονικό αγαθό, όταν αυξάνεται το εισόδημα των καταναλωτών, τότε αυξάνεται και η συνολική δαπάνη των καταναλωτών.

Το αγαθό \[ Κ \] είναι συμπληρωματικό του αγαθού \[ Λ \]. Η ελαστικότητα ζήτησης, ως προς την τιμή για το αγαθό \[ Κ \] , είναι \[ |ΕD| =\] 1,5 και για το αγαθό \[ Λ \] είναι \[ |ΕD|= \] 1,8. Αν αυξηθεί η τιμή του αγαθού \[ Κ \] , με όλους τους άλλους προσδιοριστικούς παράγοντες σταθερούς, αυτό θα οδηγήσει σε:

Για το αγαθό x, η |ΕD | = 1,3 και για το αγαθό y συμπληρωματικό του x, η |ΕD| = 1,25. Η αύξηση του κόστους παραγωγής του αγαθού x θα οδηγήσει σε :

Όταν οι καταναλωτές ενός αγαθού δεν αντιδρούν στις μεταβολές της τιμής του και συνεχίζουν να ζητούν την ίδια ποσότητα ανεξάρτητα από την τιμή του, το αγαθό είναι:

Το χρηματικό κόστος ενός αγαθού είναι το πραγματικό ή εναλλακτικό κόστος του εκφρασμένο σε χρήμα.

Το σφάλμα σύνθεσης συμβαίνει, όταν δεχόμαστε ότι εκείνο το οποίο ισχύει για τα άτομα, ισχύει αναγκαστικά και για το σύνολο της οικονομίας.

Δίνονται δύο παράλληλες καμπύλες ζήτησης D1 και D2. Μεταξύ των σημείων Α και Β:

Στην ανάλυση του οικονομικού συστήματος και της λειτουργίας της αγοράς γίνετε η υπόθεση ότι τα οικονομούντα άτομα, δηλαδή τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, δεν έχουν πλήρη γνώση των δεδομένων που επικρατούν.

Η ελαστικότητα της ζήτησης αποτελεί σημαντικό δείκτη για τις επιχειρήσεις, διότι βάση αυτής, οι επιχειρήσεις διαμορφώνουν την τιμολογιακή πολιτική τους, χωρίς να διακινδυνεύουν την μείωση των εσόδων τους.

Η εκμετάλλευση ακαλλιέργητης γης μετατοπίζει την καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων προς τα δεξιά.

Στη βραχυχρόνια περίοδο, καθώς αυξάνεται η ποσότητα του παραγόμενου προϊόντος, το μέσο σταθερό κόστος μειώνεται συνεχώς.

Η ζήτηση ενός αγαθού μεταβάλλεται προς την ίδια κατεύθυνση με τη μεταβολή της τιμής του υποκατάστατου του αγαθού.

Η αγοραία συνάρτηση ζήτησης και προσφοράς ενός αγαθού είναι γραμμική. Όταν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι 4.000 χρηματικές μονάδες, η αγορά του αγαθού ισορροπεί για τιμή 50 χρηματικές μονάδες και ποσότητα 100 κιλά. Σε αυτή την τιμή, ο λόγος της ποσοστιαίας μεταβολής της προσφερόμενης ποσότητας προς την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι ίσος με -2. Αν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία αυξηθεί στις 5.000 χρηματικές μονάδες, η νέα τιμή και ποσότητα ισορροπίας είναι 100 χρηματικές μονάδες και 75 κιλά αντίστοιχα. Η συνάρτηση προσφοράς του αγαθού, (με σταθερή ζήτηση) που αφορά τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία ίση με 5.000 χρηματικές μονάδες είναι:

Στη βραχυχρόνια περίοδο παραγωγής , όταν το Οριακό Προϊόν γίνεται αρνητικό , το Συνολικό Προϊόν αυξάνεται.

Η ζήτηση ενός αγαθού μεταβάλλεται προς την αντίθετη κατεύθυνση με τη μεταβολή της τιμής του υποκατάστατου αγαθού.

Μια επιχείρηση παράγει το αγαθό Χ έχοντας συνάρτηση κόστους TC = 10 +20L+10Q. Όταν η επιχείρηση χρησιμοποιεί μια μονάδα εργασίας παράγει 5 μονάδες προϊόντος. Σε αυτό το επίπεδο εργασίας και παραγωγής το μέσο μεταβλητό κόστος είναι :

Αν σε κάθε επίπεδο τιμής (P), ενός αγαθού Κ, ισχύει ότι QD = QS, τότε ΕD=ES=0.

Οι ανάγκες ως σύνολο δεν είναι απεριόριστες και καθεμία ανάγκη ξεχωριστά υπόκειται σε προσωρινό κορεσμό.