Τεστ Οικονομίας: Επανάληψη

Μια επιχείρηση που χρησιμοποιεί ως μοναδικό μεταβλητό συντελεστή την εργασία, όταν απασχολεί 5 εργάτες επιτυγχάνει μέσο προϊόν 18 και μέσο μεταβλητό κόστος 200. Αν προσλάβει έναν ακόμη εργάτη, το οριακό κόστος θα είναι 360. Ποια θα είναι η παραγωγή της με το νέο εργάτη;

Μια μείωση στις τιμές των πρώτων υλών, που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ενός αγαθού, θα έχει ως αποτέλεσμα την μετατόπιση της καμπύλης προσφοράς του αγαθού προς τα δεξιά.

Η συνάρτηση παραγωγής εκφράζει τη σχέση που συνδέει τη μέγιστη ποσότητα προϊόντος, που μπορεί να παραχθεί σε ορισμένο χρόνο, με συγκεκριμένες ποσότητες συντελεστών και με δεδομένη την τεχνολογία παραγωγής.

Όταν οι καταναλωτές ενός αγαθού δεν αντιδρούν στις μεταβολές της τιμής του και συνεχίζουν να ζητούν την ίδια ποσότητα ανεξάρτητα από την τιμή του, το αγαθό είναι:

Τα αγαθά Χ και Υ είναι μεταξύ τους υποκατάστατα και βρίσκονται σε ισορροπία. Βελτίωση της τεχνολογίας του αγαθού Χ, θα μειώσει την συνολική δαπάνη των καταναλωτών για το αγαθό Υ. 

Το ονομαστικό Α.Ε.Π αυξάνεται μόνο λόγω αύξησης των τιμών των τελικών αγαθών.

Στην αγορά ενός αγαθού, μετά από μια αύξηση του εισοδήματος των καταναλωτών, η γραμμική συνάρτηση ζήτησης μετατρέπεται σε συνάρτηση που σε κάθε τόξο της η Ed= -1 . Αυτό σημαίνει ότι:

Αν η συνάρτηση μιας καμπύλης παραγωγικών δυνατοτήτων, μετά από αύξηση 20% διαμορφώθηκε σε y=12-2x, τότε αρχικά ήταν y’=10-2,5x.

Η ελαστικότητα της ζήτησης αποτελεί σημαντικό δείκτη για τις επιχειρήσεις, διότι βάση αυτής, οι επιχειρήσεις διαμορφώνουν την τιμολογιακή πολιτική τους, χωρίς να διακινδυνεύουν την μείωση των εσόδων τους.

Οι αγορές των αγαθών \[ Χ \] και \[ Ψ \] , που είναι μεταξύ τους συμπληρωματικά, βρίσκονται σε ισορροπία. Μια βελτίωση της τεχνολογίας παραγωγής του αγαθού Χ θα έχει ως αποτέλεσμα:

Ο σπουδαιότερος προσδιοριστικός παράγοντας της ελαστικότητας προσφοράς είναι:

Οι αγορές τριών αγαθών Χ,Ψ και Ω βρίσκονται σε ισορροπία. Το αγαθό Ψ είναι υποκατάστατο του αγαθού Χ και συμπληρωματικό του αγαθού Ω. Αν χειροτερεύσει η τεχνολογία παραγωγής του αγαθού Ω τότε:

Το πραγματικό κόστος ενός αγαθού είναι τα άλλα αγαθά, που θυσιάστηκαν για την παραγωγή του.

Μία ταυτόχρονη μείωση της ζήτησης και της προσφοράς ενός αγαθού θα οδηγήσει σε μείωση της ποσότητας ισορροπίας του.

Μεταξύ παράλληλων ευθειών ζήτησης με αρνητική κλίση, στα σημεία που αντιστοιχούν στην ίδια τιμή, η ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή είναι διαφορετική.

Ο Δείκτης Τιμών ή αποπληθωριστής τιμών μετρά την τιμή του παραγόμενου προϊόντος σε σχέση με την τιμή του στο έτος βάσης.

Στον παραγωγικό συντελεστή κεφάλαιο περιλαμβάνεται και το λίπασμα που θα χρησιμοποιηθεί σε μια καλλιέργεια σιταριού.

Η αγοραία συνάρτηση ζήτησης και προσφοράς ενός αγαθού είναι γραμμική. Όταν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι 4.000 χρηματικές μονάδες, η αγορά του αγαθού ισορροπεί για τιμή 50 χρηματικές μονάδες και ποσότητα 100 κιλά. Σε αυτή την τιμή, ο λόγος της ποσοστιαίας μεταβολής της προσφερόμενης ποσότητας προς την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι ίσος με -2. Αν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία αυξηθεί στις 5.000 χρηματικές μονάδες, η νέα τιμή και ποσότητα ισορροπίας είναι 100 χρηματικές μονάδες και 75 κιλά αντίστοιχα. Η συνάρτηση προσφοράς του αγαθού, (με σταθερή ζήτηση) που αφορά τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία ίση με 5.000 χρηματικές μονάδες είναι:

Αν η ζήτηση ενός αγαθού είναι ελαστική, τότε η αύξηση της τιμής του αγαθού θα έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθεί η συνολική δαπάνη των καταναλωτών για το αγαθό αυτό.

Ο Δείκτης Τιμών ενός έτους προκύπτει από τον τύπο Δ.Τ. έτους = (Τ έτους )/(Τ έτους βάσης) * 100, όταν η οικονομία παράγει ένα μόνο αγαθό.

Η Κ.Π.Δ. δείχνει:

Αν σε κάθε επίπεδο τιμής (P), ενός αγαθού Κ, ισχύει ότι QD = QS, τότε ΕD=ES=0.

Η καμπύλη ζήτησης του κατώτερου αγαθού Κ μετατοπίστηκε προς τα αριστερά. Αυτό προήλθε από :

Ο αριθμός των επιχειρήσεων, ως προσδιοριστικός παράγοντας της προσφοράς, αφορά αποκλειστικά την αγοραία καμπύλη προσφοράς.

Η καμπύλη ζήτησης με ελαστικότητα ζήτησης ίση με το μηδέν σε όλα τα σημεία της είναι ευθεία παράλληλη προς τον άξονα των ποσοτήτων.

Όταν η ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή ενός αγαθού είναι ίση με -2,5 και η τιμή του αγαθού αυξάνεται, τότε η συνολική δαπάνη για το αγαθό θα αυξηθεί.

Η καμπύλη προσφοράς ενός αγαθού θα μετατοπιστεί προς τα αριστερά, όταν:

To μέσο προϊόν παίρνει τη μέγιστη τιμή του, όταν:

Τα αγαθά Α και Β είναι μεταξύ τους συμπληρωματικά. Μία αύξηση της τιμής του αγαθού Α, με όλους τους άλλους προσδιοριστικούς παράγοντες σταθερούς, θα οδηγήσει σε:

Ο νόμος της φθίνουσας ή μη ανάλογης απόδοσης είναι μια εμπειρική διαπίστωση της σχέσης ανάμεσα στις μεταβολές ενός μεταβλητού συντελεστή και στις αντίστοιχες μεταβολές του συνολικού προϊόντος.

Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων μιας οικονομίας που παράγει δύο αγαθά Χ και Ψ και οι μέγιστοι παραγωγικοί συνδυασμοί Α και Β. Αν κάθε μονάδα Ψ αξίζει 2 ευρώ τότε το χρηματικό κόστος παραγωγής μιας μονάδας Χ στο διάστημα ΑΒ θα είναι:

Το ενοίκιο μιας επιχείρησης είναι 1000 ευρώ το μήνα ενώ ο εργατικός μισθός είναι 460 και το κόστος της πρώτης ύλης ανά μονάδα προϊόντος είναι 12 ευρώ. Όταν η επιχείρηση απασχολεί 5 εργάτες το προϊόν ανά εργάτη είναι 15. Το συνολικό κόστος της επιχείρησης είναι 3480.

Ο σπουδαιότερος λόγος που επιβάλλει τη διάκριση της ανάλυσης της οικονομική θεωρίας σε μικροοικονομικό και μακροοικονομικό επίπεδο είναι το σφάλμα σύνθεσης.

Το μεταβλητό κόστος σε κάθε επίπεδο παραγωγής είναι πάντοτε:

Το χρηματικό κόστος ενός αγαθού, είναι το κόστος ευκαιρίας του εκφρασμένο σε χρήμα.

Όταν η καμπύλη ζήτησης είναι τελείως ανελαστική, η τιμή ισορροπίας εξαρτάται αποκλειστικά από τη θέση της καμπύλης προσφοράς.

Η περίπτωση που η ελαστικότητα προσφοράς \[ E_s \] είναι ίση με το μηδέν \[ (Εs=0) \] αναφέρεται κυρίως σε ευπαθή γεωργικά προϊόντα, τα οποία δεν μπορούν να διατηρηθούν και πρέπει οπωσδήποτε να προσφερθούν σε οποιαδήποτε τιμή σε μια ορισμένη περίοδο.

Αν το κράτος ανακοινώσει την επιβολή Φ.Π.Α. στο εγγύς μέλλον, σήμερα θα αυξηθεί η ποσότητα ισορροπίας ενώ η τιμή ισορροπίας θα μειωθεί.

Αν η εισροή εισοδημάτων από το εξωτερικό είναι μεγαλύτερη από την εκροή εισοδημάτων προς το εξωτερικό, τότε το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν μιας χώρας είναι μεγαλύτερο από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της.

Η συνολική δαπάνη των καταναλωτών για ένα αγαθό μειώνεται, όταν η τιμή: