Είσοδος
MENU

Τεστ Οικονομίας: Επανάληψη

Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση σε καθεμία από τις ερωτήσεις που ακολουθούν.
Προσοχή:

  1. Θα πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.
  2. Η κάθε ερώτηση έχει μοναδική απάντηση.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τα προσωπικά σας στοιχεία:

1. 
Το μέσο κόστος είναι κόστος ανά μονάδα προϊόντος , ενώ το οριακό είναι η αύξηση του συνολικού κόστους παραγωγής λόγω της παραγωγής της τελευταίας μονάδας προϊόντος.

2. 
Η εισοδηματική ελαστικότητα των κατώτερων αγαθών είναι θετική.

3. 
Μια αύξηση της τιμής ενός αγαθού κατά 5% θα οδηγήσει σε μία μείωση της ζητούμενης ποσότητάς του πάνω από 5%, αν η ζήτησή του είναι ελαστική.

4. 
Μια οικονομία, στην οποία όλοι ή ορισμένοι παραγωγικοί συντελεστές υποαπασχολούνται, δεν απεικονίζεται πάνω στην καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων.

5. 
Το κόστος ευκαιρίας ενός αγαθού \[ Ζ \] σε όρους του αγαθού \[ Κ \] είναι:

6. 
Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (Α.Ε.Π.) σε σταθερές τιμές μετράει την αξία της συνολικής παραγωγής σε τιμές του έτους βάσης.

7. 
Οι αγορές των αγαθών \[ Χ \] και \[ Ψ \] , που είναι μεταξύ τους συμπληρωματικά, βρίσκονται σε ισορροπία. Μια βελτίωση της τεχνολογίας παραγωγής του αγαθού Χ θα έχει ως αποτέλεσμα:

8. 
Το ανερχόμενο τμήμα της καμπύλης του μέσου μεταβλητού κόστους που βρίσκεται πάνω από την καμπύλη του οριακού κόστους αποτελεί τη βραχυχρόνια καμπύλη προσφοράς της επιχείρησης.

9. 
Έστω τα αγαθά Χ και Ψ είναι μεταξύ τους υποκατάστατα. Αν βελτιωθεί η τεχνολογία παραγωγής του Χ τι θα συμβεί στην αγορά του Ψ;

10. 
Η επιχείρηση δεν προσφέρει για τιμές που είναι μικρότερες από το μέσο μεταβλητό κόστος.

11. 
Αν η ζήτηση ενός αγαθού έχει τη μορφή ισοσκελούς υπερβολής, οι παραγωγοί έχουν την δυνατότητα να αυξήσουν τα έσοδα τους όταν υπάρχει προσδοκία για αύξηση της τιμής στο μέλλον.

12. 
Ο σπουδαιότερος λόγος που επιβάλλει τη διάκριση της ανάλυσης της οικονομική θεωρίας σε μικροοικονομικό και μακροοικονομικό επίπεδο είναι το σφάλμα σύνθεσης.

13. 
Μια από τις βασικές υποθέσεις πάνω στην οποία στηρίζεται η καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων είναι ότι η οικονομία παράγει τουλάχιστον δύο προϊόντα.

14. 
Το οριακό προϊόν της εργασίας, είναι το προϊόν που παράγει κάθε φορά ο επιπλέον εργάτης που προστίθεται στην παραγωγή.

15. 
Όταν το οριακό προϊόν είναι μικρότερο από το μέσο προϊόν, τότε το μέσο προϊόν θα αυξάνεται με την προσθήκης εργασίας.

16. 
Αν το κόστος ευκαιρίας δύο αγαθών Κ και Λ είναι αύξον, τότε όταν μειώνεται η παραγωγή του αγαθού Κ, ταυτόχρονα :

17. 
Ο σπουδαιότερος παράγοντας που προσδιορίζει το μέγεθος της ελαστικότητας της προσφοράς, είναι ο χρόνος.

18. 
Η μείωση της ανεργίας σε μια οικονομία προκαλεί μετατόπιση της καμπύλης των παραγωγικών της δυνατοτήτων προς τα δεξιά.

19. 
Στη βραχυχρόνια περίοδο παραγωγής με μοναδικό μεταβλητό συντελεστή την εργασία, όταν το οριακό προϊόν είναι μεγαλύτερο από το μέσο, το μέσο προϊόν αυξάνεται με την αύξηση της εργασίας.

20. 
Όταν ο Δείκτης Τιμών είναι μεγαλύτερος της μονάδας, τότε:

21. 
Τα αγαθά Α και Β είναι μεταξύ τους υποκατάστατα. Μία αύξηση της τιμής του αγαθού Α, η ζήτηση του οποίου είναι ελαστική, με όλους τους άλλους προσδιοριστικούς παράγοντες σταθερούς (ceteris paribus), θα έχει ως αποτέλεσμα η συνολική δαπάνη των καταναλωτών:

22. 
Εάν αυξηθούν οι τιμές των παραγωγικών συντελεστών, τότε μετατοπίζεται η καμπύλη του οριακού κόστους προς τα πάνω και αριστερά.

23. 
Όταν το οριακό προϊόν γίνεται μηδέν, τότε το συνολικό προϊόν αρχίζει να αυξάνεται με φθίνοντα ρυθμό.

24. 
Η ελαστικότητα προσφοράς ενός αγαθού είναι μεγαλύτερη στη μακροχρόνια περίοδο από ότι στη βραχυχρόνια περίοδο.

25. 
Μια επιχείρηση, μπορεί να αυξήσει την τιμή του προϊόντος που παράγει, εφόσον η ζήτησή του είναι ανελαστική.

26. 
Το κόστος ευκαιρίας ενός αγαθού \[ Χ \] σε όρους παραγωγής ενός αγαθού \[ Ψ \] είναι αυξανόμενο, γιατί οι συντελεστές παραγωγής είναι εξίσου κατάλληλοι για την παραγωγή και των δύο αγαθών.

27. 
Μία οικονομία που παράγει μόνο δύο αγαθά, το \[ Χ \] και το \[ Ψ\] , χρησιμοποιώντας όλους τους παραγωγικούς συντελεστές που έχει στη διάθεσή της αποδοτικά (ορθολογικά), με δεδομένη την τεχνολογία παραγωγής, μπορεί να παράγει 60 μονάδες από το αγαθό \[ Χ\] και 100 μονάδες από το αγαθό \[ Ψ \] ή 80 μονάδες από το αγαθό \[ Χ \] και 60 μονάδες από το αγαθό \[ Ψ \]. Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, το κόστος ευκαιρίας (εναλλακτικό κόστος) του αγαθού \[ Χ \] σε όρους του αγαθού \[ Ψ \] είναι ίσο με:

28. 
Αν σε μια οικονομία Α υπάρξει εισροή εργατικού δυναμικού από μια οικονομία Β, τότε η καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων της οικονομίας Α θα μετατοπιστεί προς τα δεξιά ενώ η καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων της οικονομίας Β θα μετατοπιστεί προς τα αριστερά.

29. 
Η πραγματική ποσοστιαία μεταβολή του Α.Ε.Π. μεταξύ δυο ετών είναι ίδια ανεξάρτητα από το ποιο έχει επιλεχθεί ως έτος βάσης.

30. 
Αν η καμπύλη ζήτησης είναι ευθεία γραμμή που τέμνει τον άξονα των τιμών στο σημείο Α και τον άξονα των ποσοτήτων στο σημείο Β, η ελαστικότητα ζήτησης ως προς τη τιμή είναι διαφορετική σε όλο το μήκος της.

31. 
Η καμπύλη του Μέσου Σταθερού Κόστους στη βραχυχρόνια περίοδο αρχικά μειώνεται και στη συνέχεια αυξάνεται ως συνέπεια του Νόμου της Φθίνουσας Απόδοσης.

32. 
Στη μακροχρόνια περίοδο η ελαστικότητα ζήτησης είναι μεγαλύτερη απ’ ότι στη βραχυχρόνια, αφού οι καταναλωτές μπορούν ευκολότερα να προσαρμόσουν τις προτιμήσεις τους στις μεταβολές των τιμών.

33. 
Κεφαλαιουχικά αγαθά είναι εκείνα που χρησιμοποιούνται για την άμεση ικανοποίηση των αναγκών των ανθρώπων.

34. 
Υποθέτουμε ότι για ένα αγαθό Χ παρατηρείται ταυτόχρονα μείωση της τιμής του και αύξηση στο εισόδημα των καταναλωτών. Οι επιδράσεις των δύο αυτών μεταβολών είναι δυνατόν να αφήνουν την τελική ζητούμενη ποσότητα ίδια με την αρχική. Σε αυτή την περίπτωση το αγαθό Χ είναι κατώτερο.

35. 
Η διαφήμιση επιδρά ψυχολογικά στην συμπεριφορά του καταναλωτή και του δημιουργεί την επιθυμία απόκτησης αγαθών, δηλαδή του δημιουργεί ανάγκες που διαφορετικά δεν θα υπήρχαν.

36. 
Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά ανάμεσα στην ανώτατη τιμή και την τιμή ισορροπίας ενός αγαθού, τόσο μεγαλύτερο είναι το έλλειμμα που δημιουργείται στην αγορά του συγκεκριμένου αγαθού.

37. 
Στη βραχυχρόνια περίοδο παραγωγής, η συμπεριφορά του συνολικού, του μέσου και του οριακού προϊόντος εξηγείται από το νόμο της φθίνουσας ή μη ανάλογης απόδοσης.

38. 
Η επιχείρηση μεγιστοποιεί το ανά μονάδα κέρδος της όταν, με δεδομένη την τιμή, μειώνει στο ελάχιστο το ανά μονάδα κόστος της.

39. 
Η βελτίωση της τεχνολογίας έχει ως συνέπεια τη μετατόπιση της καμπύλης παραγωγής προς τα κάτω και δεξιά.

40. 
Στον κάθετο άξονα του διαγράμματος του Συνολικού Προϊόντος του μεταβλητού συντελεστή απεικονίζεται:

    +30

    CONTACT US
    CALL US