Τεστ Οικονομίας: Επανάληψη

Δίνονται τα σημεία \[ Α (Ρ_Α=10, Q_A=50) \] και \[ Β (Ρ_Β=15, Q_Β=30) \] μιας γραμμικής καμπύλης ζήτησης. Η ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή στο σημείο \[ Α \] είναι:

Αν η ζήτηση ενός αγαθού έχει τη μορφή ισοσκελούς υπερβολής, οι παραγωγοί έχουν την δυνατότητα να αυξήσουν τα έσοδα τους όταν υπάρχει προσδοκία για αύξηση της τιμής στο μέλλον.

Η ζήτηση ενός αγαθού μεταβάλλεται προς την αντίθετη κατεύθυνση με τη μεταβολή της τιμής του υποκατάστατου αγαθού (ceteris paribus).

Η σχέση QD = 500/ Y περιγράφει ένα κατώτερο αγαθό.

Οι αγορές των αγαθών \[ Χ \] και \[ Ψ \] , που είναι μεταξύ τους συμπληρωματικά, βρίσκονται σε ισορροπία. Μια βελτίωση της τεχνολογίας παραγωγής του αγαθού Χ θα έχει ως αποτέλεσμα:

Η αλγεβρική μορφή της καμπύλης παραγωγικών δυνατοτήτων μιας οικονομίας που παράγει δύο μόνο αγαθά, το Χ και το Ψ, χρησιμοποιώντας όλους τους παραγωγικούς συντελεστές που έχει στη διάθεσή της αποδοτικά (ορθολογικά) και με δεδομένη τεχνολογία παραγωγής, δίνεται από τη σχέση, Ψ = 450 - 3∙Χ :

Αν η καμπύλη ζήτησης είναι ευθεία γραμμή που τέμνει τον άξονα των τιμών στο σημείο Α και τον άξονα των ποσοτήτων στο σημείο Β, η ελαστικότητα ζήτησης ως προς τη τιμή είναι διαφορετική σε όλο το μήκος της.

Μία ταυτόχρονη αύξηση της ζήτησης και της προσφοράς ενός αγαθού θα οδηγήσει σε μείωση της ποσότητας ισορροπίας του.

Σε επίπεδο παραγωγής 10 μονάδων προϊόντος εμφανίζεται συνολικό κόστος ανά μονάδα προϊόντος ίσο με 20 χρηματικές μονάδες. Στη συνέχεια η παραγωγή αυξάνεται κατά 10 μονάδες προϊόντος και κάθε μια από τις επιπλέον μονάδες παραγωγής αυξάνει το κόστος παραγωγής της επιχείρησης κατά 40 χρηματικές μονάδες. Το συνολικό κόστος στο επίπεδο παραγωγής των 20 μονάδων προϊόντος είναι:

Η καμπύλη ζήτησης με ελαστικότητα ζήτησης ίση με το μηδέν σε όλα τα σημεία της είναι ευθεία παράλληλη προς τον άξονα των ποσοτήτων.

Στο οικονομικό κύκλωμα, οι ροές είναι συνεχείς και έχουν πάντοτε το ίδιο μέγεθος.

Σε μια υποθετική οικονομία, με σταθερό κόστος ευκαιρίας, η μεταβολή του αριθμού των εργαζομένων, δεν μεταβάλλει το κόστος ευκαιρίας.

Η συνολική δαπάνη των καταναλωτών για ένα αγαθό αυξάνεται όταν:

Η συνάρτηση παραγωγής εκφράζει τη σχέση που συνδέει τη μέγιστη ποσότητα προϊόντος, που μπορεί να παραχθεί σε ορισμένο χρόνο, με συγκεκριμένες ποσότητες συντελεστών και με δεδομένη την τεχνολογία παραγωγής.

Μία οικονομία που παράγει μόνο δύο αγαθά, το \[ Χ \] και το \[ Ψ\] , χρησιμοποιώντας όλους τους παραγωγικούς συντελεστές που έχει στη διάθεσή της αποδοτικά (ορθολογικά), με δεδομένη την τεχνολογία παραγωγής, μπορεί να παράγει 60 μονάδες από το αγαθό \[ Χ\] και 100 μονάδες από το αγαθό \[ Ψ \] ή 80 μονάδες από το αγαθό \[ Χ \] και 60 μονάδες από το αγαθό \[ Ψ \]. Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, το κόστος ευκαιρίας (εναλλακτικό κόστος) του αγαθού \[ Χ \] σε όρους του αγαθού \[ Ψ \] είναι ίσο με:

Η πραγματική ποσοστιαία μεταβολή του Α.Ε.Π. μεταξύ δυο ετών είναι ίδια ανεξάρτητα από το ποιο έχει επιλεχθεί ως έτος βάσης.

Οι ροές του οικονομικού κυκλώματος συμβαίνουν σε κάθε χρονική στιγμή.

Οι μεταβολές του μέσου προϊόντος είναι μεγαλύτερες από αυτές του οριακού προϊόντος.

Το χρηματικό κόστος ενός αγαθού, είναι το κόστος ευκαιρίας του εκφρασμένο σε χρήμα.

Η πορεία της καμπύλης του οριακού κόστους (M.C.) και της καμπύλης του οριακού προϊόντος (M.P.), βραχυχρόνια, εξηγείται από το νόμο της φθίνουσας απόδοσης.

Τα αγαθά των οποίων η ζήτηση αυξάνεται όταν το εισόδημα των καταναλωτών μειώνεται, ονομάζονται κατώτερα αγαθά.

Όταν το οριακό προϊόν γίνεται μηδέν, τότε το συνολικό προϊόν αρχίζει να αυξάνεται με φθίνοντα ρυθμό.

Η ελαστικότητα προσφοράς ενός αγαθού είναι μεγαλύτερη στη μακροχρόνια περίοδο απ’ ότι στη βραχυχρόνια περίοδο.

Στην μικροοικονομική ανάλυση σημείο αναφοράς είναι:

Σε όλα τα οικονομούντα άτομα η λήψη των αποφάσεών τους δε βασίζεται στη βεβαιότητα του αποτελέσματος, αλλά στις προσδοκίες που τα άτομα διαμορφώνουν για τα αποτελέσματα των πράξεών τους.

Τα αγαθά Α και Β είναι μεταξύ τους υποκατάστατα. Μία αύξηση της τιμής του αγαθού Α, η ζήτηση του οποίου είναι ελαστική, με όλους τους άλλους προσδιοριστικούς παράγοντες σταθερούς (ceteris paribus), θα έχει ως αποτέλεσμα η συνολική δαπάνη των καταναλωτών:

Αν η ζήτηση ενός αγαθού είναι ανελαστική, τότε η μείωση της τιμής του αγαθού θα έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθεί η συνολική δαπάνη των καταναλωτών για το αγαθό αυτό.

Τα αγαθά Α και Β είναι μεταξύ τους υποκατάστατα. Μία αύξηση της τιμής του αγαθού Α, η ζήτηση του οποίου είναι ελαστική, με όλους τους άλλους προσδιοριστικούς παράγοντες σταθερούς (ceteris paribus), θα έχει ως αποτέλεσμα η συνολική δαπάνη των καταναλωτών:

Το σταθερό κόστος επιβαρύνει την επιχείρηση και όταν ακόμη η παραγωγή της είναι μηδέν.

Η βελτίωση της τεχνολογίας παραγωγής ενός αγαθού μετατοπίζει την καμπύλη του συνολικού προϊόντος προς τα πάνω και την καμπύλη προσφοράς προς τα δεξιά.

Οι άνθρωποι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα στην οικονομική ζωή με την ανάπτυξη του κλάδου των ασφαλίσεων.

Η αύξηση του ονομαστικού Α.Ε.Π. οφείλεται μόνο στην αύξηση των τιμών των αγαθών που παράγει μία οικονομία σε ένα έτος.

Στην ανάλυση του οικονομικού συστήματος και της λειτουργίας της αγοράς γίνετε η υπόθεση ότι τα οικονομούντα άτομα, δηλαδή τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, δεν έχουν πλήρη γνώση των δεδομένων που επικρατούν.

Οι έννοιες της βραχυχρόνιας και της μακροχρόνιας περιόδου δεν αντιστοιχούν σε κάποια συγκεκριμένη ημερολογιακή περίοδο.

Η επιβολή ανώτατης τιμής πρέπει να είναι μακροχρόνια για να αποφεύγεται η «μαύρη αγορά».

Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν είναι το:

Αν η ελαστικότητα ζήτησης είναι ίση με το μηδέν σε όλα τα σημεία της καμπύλης ζήτησης, τότε η ζήτηση χαρακτηρίζεται τελείως ελαστική.

Μεταξύ παράλληλων ευθειών ζήτησης με αρνητική κλίση, στα σημεία που αντιστοιχούν στην ίδια τιμή, η ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή είναι διαφορετική.

Η αγοραία συνάρτηση ζήτησης και προσφοράς ενός αγαθού είναι γραμμική. Όταν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι 4.000 χρηματικές μονάδες, η αγορά του αγαθού ισορροπεί για τιμή 50 χρηματικές μονάδες και ποσότητα 100 κιλά. Σε αυτή την τιμή, ο λόγος της ποσοστιαίας μεταβολής της προσφερόμενης ποσότητας προς την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι ίσος με -2. Αν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία αυξηθεί στις 5.000 χρηματικές μονάδες, η νέα τιμή και ποσότητα ισορροπίας είναι 100 χρηματικές μονάδες και 75 κιλά αντίστοιχα. Η συνάρτηση προσφοράς του αγαθού, (με σταθερή ζήτηση) που αφορά τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία ίση με 5.000 χρηματικές μονάδες είναι:

Στη μικροοικονομική ανάλυση γίνεται δεκτό ότι, αν μειωθεί ο εργατικός μισθός (που είναι στοιχείο του κόστους παραγωγής), η ατομική επιχείρηση μπορεί να αυξήσει το κέρδος της εφόσον η τιμή του παραγόμενου προϊόντος παραμένει σταθερή. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγουμε και από μακροοικονομική άποψη.