Τεστ Οικονομίας: Επανάληψη

Μία οικονομία που παράγει μόνο δύο αγαθά, το \[ Χ \] και το \[ Ψ\] , χρησιμοποιώντας όλους τους παραγωγικούς συντελεστές που έχει στη διάθεσή της αποδοτικά (ορθολογικά), με δεδομένη την τεχνολογία παραγωγής, μπορεί να παράγει 60 μονάδες από το αγαθό \[ Χ\] και 100 μονάδες από το αγαθό \[ Ψ \] ή 80 μονάδες από το αγαθό \[ Χ \] και 60 μονάδες από το αγαθό \[ Ψ \]. Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, το κόστος ευκαιρίας (εναλλακτικό κόστος) του αγαθού \[ Χ \] σε όρους του αγαθού \[ Ψ \] είναι ίσο με:

Αν στην αγορά του φρέσκου βουτύρου αυξάνεται η τιμή των παραγωγικών συντελεστών τότε:

Η επιδίωξη της μέγιστης χρησιμότητας αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς του καταναλωτή στη ζήτηση αγαθών.

Το άθροισμα του Οριακού Κόστους ισούται με το Μεταβλητό Κόστος όταν η παραγωγή μεταβάλλεται κατά 1 μονάδα.

Αν η αγοραία συνάρτηση ζήτησης ενός αγαθού είναι \[ Q_D=\frac{1200}{P} \], όπου \[ Ρ \] η τιμή του αγαθού, τότε μια αύξηση της αγοραίας προσφοράς του θα έχει ως αποτέλεσμα να μείνει σταθερή η συνολική πρόσοδος(συνολικά έσοδα) των επιχειρήσεων .

Κεφαλαιουχικά αγαθά είναι εκείνα που χρησιμοποιούνται για την άμεση ικανοποίηση των αναγκών των ανθρώπων.

Η τιμή ισορροπίας ενός κανονικού αγαθού αυξάνεται όταν:

Κεφαλαιουχικά αγαθά είναι εκείνα που χρησιμοποιούνται για την άμεση ικανοποίηση των αναγκών των ανθρώπων.

Αν το κόστος ευκαιρίας του Ψ σε όρους του Χ είναι 2 αυτό σημαίνει:

Ο νόμος της φθίνουσας ή μη ανάλογης απόδοσης ισχύει στη βραχυχρόνια περίοδο με δεδομένη και αμετάβλητη τεχνολογία.

Το οριακό προϊόν της εργασίας υπολογίζεται ως εξής:

Το οριακό κόστος (ΜC) δίνεται από το λόγο:

Το οριακό προϊόν της εργασίας, είναι το προϊόν που παράγει κάθε φορά ο επιπλέον εργάτης που προστίθεται στην παραγωγή.

Το οριακό προϊόν της εργασίας, είναι το προϊόν που παράγει κάθε φορά ο επιπλέον εργάτης που προστίθεται στην παραγωγή.

Το οριακό προϊόν δεν μπορεί να πάρει αρνητικές τιμές.

Μετά από κάποιο επίπεδο παραγωγής, όσο η παραγωγή θα αυξάνεται, η σημασία του μέσου σταθερού κόστους θα μειώνεται και το μέσο συνολικό κόστος θα επηρεάζεται κυρίως από το μέσο μεταβλητό κόστος και θα ακολουθεί την ίδια ανοδική πορεία.

Στην ανελαστική ζήτηση η ποσοστιαία μεταβολή της ζητούμενης ποσότητας είναι μικρότερη από την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής (σε απόλυτες τιμές).

Η διαφορά εισροής εισοδημάτων από το εξωτερικό και της εκροής εισοδημάτων προς το εξωτερικό είναι πάντα θετικός αριθμός.

Η βελτίωση της τεχνολογίας έχει ως συνέπεια τη μετατόπιση της καμπύλης παραγωγής προς τα κάτω και δεξιά.

Η προσφορά ενός ευπαθούς γεωργικού προϊόντος είναι:

Το κόστος ευκαιρίας ενός αγαθού \[ Ζ \] σε όρους του αγαθού \[ Κ \] είναι:

Η ζήτηση ενός αγαθού μεταβάλλεται προς την ίδια κατεύθυνση με τη μεταβολή της τιμής του υποκατάστατου του αγαθού.

Η Μακροοικονομία εξετάζει τα οικονομικά προβλήματα ως ένα σύνολο αλληλοεξαρτώμενων μεγεθών.

Η αγοραία συνάρτηση ζήτησης και προσφοράς ενός αγαθού είναι γραμμική. Όταν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι 4.000 χρηματικές μονάδες, η αγορά του αγαθού ισορροπεί για τιμή 50 χρηματικές μονάδες και ποσότητα 100 κιλά. Σε αυτή την τιμή, ο λόγος της ποσοστιαίας μεταβολής της προσφερόμενης ποσότητας προς την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής του παραγωγικού συντελεστή εργασία είναι ίσος με -2. Αν η τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία αυξηθεί στις 5.000 χρηματικές μονάδες, η νέα τιμή και ποσότητα ισορροπίας είναι 100 χρηματικές μονάδες και 75 κιλά αντίστοιχα. Η συνάρτηση προσφοράς του αγαθού, (με σταθερή ζήτηση) που αφορά τιμή του παραγωγικού συντελεστή εργασία ίση με 5.000 χρηματικές μονάδες είναι:

Αν σε ένα έτος το πραγματικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν είναι μικρότερο από το πραγματικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, αυτό σημαίνει ότι:

Οι ανώτατες τιμές επιβάλλονται από το κράτος με σκοπό την προστασία των παραγωγών.

Στη βραχυχρόνια περίοδο, όταν το οριακό προϊόν γίνεται μηδέν, τότε:

Το μαγνητόφωνο ενός παιδιού είναι καταναλωτό αγαθό.

Σε όλα τα οικονομούντα άτομα η λήψη των αποφάσεών τους δε βασίζεται στη βεβαιότητα του αποτελέσματος, αλλά στις προσδοκίες που τα άτομα διαμορφώνουν για τα αποτελέσματα των πράξεών τους.

Η ελαστικότητα προσφοράς των επιχειρήσεων επηρεάζεται από τον παράγοντα χρόνο. Μακροχρόνια, η ελαστικότητα προσφοράς σε σχέση με τη βραχυχρόνια περίοδο είναι:

Η εργασία είναι ομοιογενής, όταν κάθε εργάτης είναι εξίσου ικανός και κάθε αύξηση που προκαλείται στην παραγωγή δεν οφείλεται σε διαφοροποίηση της εργατικής του ικανότητας.

Αν μια οικονομία σε ένα έτος παράγει τα εξής τελικά αγαθά: Χ σε ποσότητα 10 μονάδων με τιμή 20€ ανά μονάδα, Ψ σε ποσότητα 20 μονάδων με τιμή 50€ ανά μονάδα, Ζ σε ποσότητα 25 μονάδων με τιμή 40€ ανά μονάδα και από την ποσότητά του μένουν το συγκεκριμένο έτος στις αποθήκες των επιχειρήσεων 5 μονάδες, τότε το Α.Ε.Π. της οικονομίας ανέρχεται σε:

Αν το πραγματικό Α.Ε.Π. ενός έτους είναι κατά 5% μεγαλύτερο από το πραγματικό Α.Ε.Π. του προηγούμενου έτους, αυτό σημαίνει ότι:

Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (Α.Ε.Π.) σε σταθερές τιμές μετράει την αξία της συνολικής παραγωγής σε τιμές του έτους βάσης.

Η αύξηση της ζήτησης ενός αγαθού \[ Χ \], με σταθερή την καμπύλη προσφοράς του, θα αυξήσει τη συνολική δαπάνη των καταναλωτών για το αγαθό \[ Χ \] .

Η ζήτηση ενός αγαθού μεταβάλλεται προς την ίδια κατεύθυνση με την μεταβολή της τιμής του υποκατάστατου αγαθού.

Σε ένα κανονικό αγαθό, όταν αυξάνεται το εισόδημα των καταναλωτών, τότε αυξάνεται και η συνολική δαπάνη των καταναλωτών.

Η σχετική έλλειψη αγαθών είναι στην πραγματικότητα έλλειψη παραγωγικών συντελεστών.

Όταν η καμπύλη ζήτησης ενός αγαθού είναι ισοσκελής υπερβολή, οι καταναλωτές μπορούν να μειώσουν τη συνολική δαπάνη για το αγαθό αυτό, μειώνοντας την τιμή του.

Στον παρακάτω πίνακα δίνονται τα δεδομένα κόστους μιας επιχείρησης που λειτουργεί στη βραχυχρόνια περίοδο.Αν η επιχείρηση παράγει 32 μονάδες προϊόντος και θέλει να αυξήσει την παραγωγή κατά 10 μονάδες η μεταβολή στο κόστος θα είναι: