Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Εύκολο)

Α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος :

α) ο δακτύλιος αποκτά βόρειο και νότιο πόλο.

β) ο δακτύλιος διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

γ) προσφέρουμε συνεχώς ενέργεια στο μαγνήτη.

δ) ο δακτύλιος αποκτά επαγωγική ΗΕΔ.

Β) Στη διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη:

α) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Κ.

β) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Λ.

γ) στο δακτύλιο δεν εμφανίζεται επαγωγική τάση.

Α) α) Κάθε πλευρά του πλαισίου δέχεται δυνάμεις Laplace που ανά δύο εξουδετερώνονται.

β) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

δ) Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια του πλαισίου μένει σταθερή με το χρόνο.

Β) Αρχίζουμε να μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της.

α) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) Οι πλευρές ΚΛ και ΜΝ δέχονται απ’ τον αγωγό δυνάμεις ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς.

γ) Στο πλαίσιο δεν δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

A) Η φορά της έντασης \[\vec{B}\] του μαγνητικού πεδίου τη στιγμή \[t_1\] είναι:

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη σύμφωνα με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Την χρονική στιγμή \[t_1=2,5\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο έχει

α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική ένταση.

Γ) Τη χρονική στιγμή \[t=3,4\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο:

α) έχει την ωρολογιακή φορά.

β) έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) έχει μηδενική ένταση.

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

Α) Οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου  έντασης \[B_2\]  έχουν φορά:

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Το μέτρο της έντασης \[Β_2\]  με όλα τα μεγέθη μετρημένα στο S.I. είναι:

α) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ 2 N S  \ell }\],                  
β) \[Β_2=\frac{w (R_Σ+R) }{ 3NS \ell }\],    
γ) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ N S \ell } \].

Α) Αν \[g\] το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας και οι αντιστάσεις του αέρα αμελητέες , τα μέτρα των ταχυτήτων των μαγνητών \[υ_1,\, υ_2\]  όταν αυτοί φτάνουν στο έδαφος ισχύει:

α) \[υ_1 = υ_2 = \sqrt{2gh}\],                  β) \[υ_2=\sqrt{2gh} > υ_1\],      γ) \[υ_2 = \sqrt{2gh} < υ_1\].

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Κ όταν όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ τον Δ₂.

γ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ το Δ₂.

Θεωρήστε ότι σ’ όλη τη διάρκεια της κίνησης του Μ₂ οι δυναμικές γραμμές του Μ₂ περνούν απ’ την επιφάνεια του Δ₂.

Α) Για τις επαγωγικές ΗΕΔ που δημιουργούνται στα πλαίσια ισχύει:

α) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1}  \] ,     

β) \[  \mathcal{E}_{επ_1}=3\mathcal{E}_{επ_2}=-\frac{2Φ_0}{t_1}  \] ,

γ) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] ,

δ) \[ \mathcal{ E}_{επ_1}=\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] .

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των ρευμάτων που διαρρέουν τα δύο πλαίσια αντίστοιχα ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=3Ι_2\],                γ) \[Ι_1=\frac{3}{2} Ι_2 \].

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].