Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Εύκολο)

Α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος :

α) ο δακτύλιος αποκτά βόρειο και νότιο πόλο.

β) ο δακτύλιος διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

γ) προσφέρουμε συνεχώς ενέργεια στο μαγνήτη.

δ) ο δακτύλιος αποκτά επαγωγική ΗΕΔ.

Β) Στη διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη:

α) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Κ.

β) στα άκρα του δακτυλίου δημιουργείται επαγωγική τάση με (+) στο άκρο Λ.

γ) στο δακτύλιο δεν εμφανίζεται επαγωγική τάση.

Α) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού το μέτρο της έντασης \[Β_1\]:

α) αυξάνεται,              

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε με τα δεδομένα της άσκησης να βρούμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Στην διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού η σταθερά \[λ\] είναι:

α) \[\frac{mgR}{B_1 Nα^2 \ell  }\]     β) \[\frac{mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\],     γ) \[\frac{2mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\].

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

A) Μετά τη στιγμή \[t_0=0\]:

α) ο αγωγός επιβραδύνεται ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και μετά εκτελεί ελεύθερη πτώση.

β) επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και κατόπιν επιταχύνεται μη ομαλά μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα.

γ) ο αγωγός επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι που σταματά και εκεί ακινητοποιείται μόνιμα.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα \[υ_1\]  που έχει:

α) μέτρο \[υ_1= \frac{ m g R }{ B^2  \ell^2 }\]  και φορά προς τα πάνω.

β) μέτρο \[ υ_1=\frac{mg2R}{B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

γ) μέτρο \[υ_1=\frac{ mg5R}{ B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].