Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Εύκολο)

Όταν τα ρεύματα στα δύο κυκλώματα αποκτήσουν σταθερές εντάσεις, οι αποθηκευμένες ενέργειες των μαγνητικών πεδίων των δύο πηνίων είναι \[U_1,U_2\]  αντίστοιχα. Ο λόγος \[\frac{U_1}{U_2}\] είναι:

Α) α) Κάθε πλευρά του πλαισίου δέχεται δυνάμεις Laplace που ανά δύο εξουδετερώνονται.

β) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

δ) Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια του πλαισίου μένει σταθερή με το χρόνο.

Β) Αρχίζουμε να μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της.

α) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) Οι πλευρές ΚΛ και ΜΝ δέχονται απ’ τον αγωγό δυνάμεις ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς.

γ) Στο πλαίσιο δεν δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Η εξίσωση της εναλλασσόμενης τάσης στα άκρα του πλαισίου είναι:

Α) Το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο σε χρόνο \[Δt\] έχει ένταση μέσης τιμής:

α) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2}{2R_π  Δt} Ι\, n\],                   
β) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0   π α^2 \sqrt{3}  }{2  (R_π+R_1+r) Δt}  I\, n\],
γ) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2 \sqrt{3} }{2R_π  Δt}  Ι\, n\],              
δ) \[Ι_{επ}=\frac{ Νμ_0  π α^2 \sqrt{3}  }{ 8R_π  Δt} I\, n\].

Β) Το επαγωγικό φορτίο \[q_{επ}\]  που περνά από μια διατομή του σύρματος του πλαισίου στη διάρκεια της παραπάνω στροφής του είναι:

α) ανάλογο του τετραγώνου της ακτίνας \[α\] του κυκλικού πλαισίου.

β) ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής ροής.

γ) αντιστρόφως ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής του ροής.

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

Α α) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\], ενώ τα εμβαδά των σπειρών των δύο πλαισίων είναι ίσα.

β) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(1)\].

γ) Το πλαίσιο \[(1)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(2)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(2)\].

Β) Για τη μέση ισχύ \[\bar{P}_1\]  που καταναλώνεται στον αντιστάτη του πλαισίου \[(1)\] και για την αντίστοιχη \[\bar{P}_2\]  στο πλαίσιο \[(2)\] ισχύει:

α) \[\bar{P}_1=\bar{P}_2\],             
β) \[\bar{P}_1=2\bar{P}_2\],                       
γ) \[\bar{P}_1=\frac{ \bar{P}_2 }{ 2 } \].

Α) Αν \[g\] το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας και οι αντιστάσεις του αέρα αμελητέες , τα μέτρα των ταχυτήτων των μαγνητών \[υ_1,\, υ_2\]  όταν αυτοί φτάνουν στο έδαφος ισχύει:

α) \[υ_1 = υ_2 = \sqrt{2gh}\],                  β) \[υ_2=\sqrt{2gh} > υ_1\],      γ) \[υ_2 = \sqrt{2gh} < υ_1\].

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Κ όταν όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ τον Δ₂.

γ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ το Δ₂.

Θεωρήστε ότι σ’ όλη τη διάρκεια της κίνησης του Μ₂ οι δυναμικές γραμμές του Μ₂ περνούν απ’ την επιφάνεια του Δ₂.