Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Εύκολο)

Α) Η μέγιστη χρονική διάρκεια μεταξύ δύο διαδοχικών φορών που η ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι ίση με το  \[\frac{1}{4}\]  της μέγιστης ισχύος του είναι:

α) \[Δt_{max}=\frac{T}{4}\],                      
β) \[Δt_{max}=\frac{Τ}{2}\],                       
γ) \[Δt_{max}=\frac{T}{3}\],          
δ) \[Δt_{max}=\frac{2T}{3}\].

Β) Το ελάχιστο αντίστοιχο χρονικό διάστημα είναι:

α) \[Δt_{min}=\frac{T}{4}\],                       
β) \[Δt_{min}=\frac{T}{6}\],                       
γ) \[Δt_{min}=\frac{T}{3}\],                       
δ) \[Δt_{min}=\frac{T}{12}\].

Α) α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος στην κάτω επιφάνεια του δακτυλίου, δημιουργείται νότιος μαγνητικός πόλος.

β) τα νήματα κινδυνεύουν να σπάσουν.

γ) τα νήματα ζαρώνουν, αν ο δακτύλιος έχει μικρό βάρος.

Β) Δημιουργώ στον παραπάνω δακτύλιο μια εγκοπή και πλησιάζω πάλι προς αυτόν το ραβδόμορφο μαγνήτη με τον ίδιο τρόπο. Στο άκρο Κ, Λ του δακτυλίου:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση.

A) Η ένταση του μαγνητικού πεδίου \[B_1\]:

α) αυξάνεται,                          

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε να προβλέψουμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Η απόλυτη τιμή του ρυθμού μεταβολής του μέτρου της έντασης \[B_1\]  είναι:

α) \[λ=\frac{2πΒ_Δ R}{μ_0 α^2 } r\],              
β) \[ λ =\frac{2πΒ_Δ (Ν+1)R}{Nμ_0 α^2} r\],             
γ) \[λ=\frac{4πΒ_Δ (Ν+1)R}{μ_0 α^2 } r\].

Α) Για τις επαγωγικές ΗΕΔ που δημιουργούνται στα πλαίσια ισχύει:

α) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1}  \] ,     

β) \[  \mathcal{E}_{επ_1}=3\mathcal{E}_{επ_2}=-\frac{2Φ_0}{t_1}  \] ,

γ) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] ,

δ) \[ \mathcal{ E}_{επ_1}=\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] .

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των ρευμάτων που διαρρέουν τα δύο πλαίσια αντίστοιχα ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=3Ι_2\],                γ) \[Ι_1=\frac{3}{2} Ι_2 \].

Α) α) Κάθε πλευρά του πλαισίου δέχεται δυνάμεις Laplace που ανά δύο εξουδετερώνονται.

β) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

δ) Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια του πλαισίου μένει σταθερή με το χρόνο.

Β) Αρχίζουμε να μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της.

α) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) Οι πλευρές ΚΛ και ΜΝ δέχονται απ’ τον αγωγό δυνάμεις ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς.

γ) Στο πλαίσιο δεν δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].