Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Εύκολο)

Α) Οι επαγωγικές ΗΕΔ που αναπτύσσονται στα δύο πλαίσια \[ \mathcal{E}_{επ_1}, \, \mathcal{ E}_{επ_2} \] στη διάρκεια της μεταβολής του μέτρου της \[B\] έχουν λόγο  \[\frac{ \mathcal{ E}_{επ_1 } }{ \mathcal{ E}_{επ_2 }  } \]   ίσο με:

α) \[ \frac{ \mathcal {E}   _{επ_1 } }{ \mathcal{  E  }_{επ_2 } } =8  \],                
β) \[  \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E } _{επ_2 } }=4  \],                
γ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } }=\frac{ 1 }{ 8 }  \],             
δ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 }  }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } } =\frac{1 }{ 4 } \].

Β) Η φορά του ρεύματος που διαρρέει το Π₂ στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\] έχει:

α) την ωρολογιακή φορά,                   

β) την αντιωρολογιακή φορά,

γ) έχει φορά περιοδικά μεταβαλλόμενη.

Γ) Στα άκρα Κ, Λ του Π₁ στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\]:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση γιατί το Π₁ είναι ανοικτό.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση που η πολικότητά της περιοδικά αντιστρέφεται.

A) Αν το μέτρο της \[υ_0\] είναι \[υ_0 > \frac{ 3FR }{ B^2 \ell^2 }\], τότε ο αγωγός ΚΛ μετά την \[t=0\]:

α) θα εκτελέσει ομαλά επιβραδυνόμενη κίνηση μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_1 < υ_0\].

β) θα εκτελέσει επιταχυνόμενη κίνηση (μη ομαλά) μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα μέτρου \[υ_1 > υ_0\].

γ) θα εκτελέσει επιβραδυνόμενη κίνηση (μη ομαλά) μέχρι να αποκτήσει ταχύτητα μέτρου \[ υ_1 < υ_0 \].

δ) θα εκτελέσει Ε.Ο.Κ. με ταχύτητα \[υ_0\].

α) έχει γίνει αύξηση της κινητικής του αγωγού.

β) είναι ίση με τη συνολική θερμότητα που εκλύεται στους αντιστάτες μέχρι τη στιγμή \[t_1\].

γ) και η μείωση της κινητικής του ενέργειας του αγωγού ΚΛ μέχρι τη στιγμή \[t_1\] μας δίνουν μαζί την θερμότητα που εκλύεται συνολικά στους αντιστάτες μέχρι τη στιγμή \[t_1\].

Α) Η σταθερά \[λ\]:

α) είναι θετική,

β) είναι αρνητική,

γ) μπορεί να είναι θετική ή αρνητική αλλά όχι μηδενική.

Β) Αν ο αγωγός έχει αντίσταση ανά μονάδα μήκους \[R^*\]  και αν η απόλυτη τιμή της έντασης του ρεύματος που διαρρέει τον αγωγό είναι \[Ι_{επ}\], τότε η απόλυτη τιμής της \[λ\] είναι:

α) \[ |λ| = \frac{ Ι_{επ} r^2}{2R^* } \],                   
β) \[ |λ|=\frac{Ι_{επ} R^*}{r} \],                
γ) \[ |λ|=\frac{2Ι_{επ} R^*}{r} \].

Η ενεργός τιμή του εναλλασσόμενου αυτού ρεύματος είναι:

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

Α) α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος στην κάτω επιφάνεια του δακτυλίου, δημιουργείται νότιος μαγνητικός πόλος.

β) τα νήματα κινδυνεύουν να σπάσουν.

γ) τα νήματα ζαρώνουν, αν ο δακτύλιος έχει μικρό βάρος.

Β) Δημιουργώ στον παραπάνω δακτύλιο μια εγκοπή και πλησιάζω πάλι προς αυτόν το ραβδόμορφο μαγνήτη με τον ίδιο τρόπο. Στο άκρο Κ, Λ του δακτυλίου:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση.

Α α) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\], ενώ τα εμβαδά των σπειρών των δύο πλαισίων είναι ίσα.

β) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(1)\].

γ) Το πλαίσιο \[(1)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(2)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(2)\].

Β) Για τη μέση ισχύ \[\bar{P}_1\]  που καταναλώνεται στον αντιστάτη του πλαισίου \[(1)\] και για την αντίστοιχη \[\bar{P}_2\]  στο πλαίσιο \[(2)\] ισχύει:

α) \[\bar{P}_1=\bar{P}_2\],             
β) \[\bar{P}_1=2\bar{P}_2\],                       
γ) \[\bar{P}_1=\frac{ \bar{P}_2 }{ 2 } \].

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].

A) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού το μέτρο της έντασης \[B_1\]:

α) αυξάνεται,              

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Το μέτρο \[λ\] του ρυθμού μεταβολής της έντασης \[B_1\]  είναι:

α) \[λ=\frac{mgR}{α^3 πΒ_2 }\],                      
β) \[λ=\frac{  (mg+kΔ\ell) R }{Nα^3 πB_2 }\],                    
γ) \[λ=\frac{(mg+kΔ\ell)R}{α^3 πB_2 }\].