Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Μέτριο)

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].

Α) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1=\frac{T}{4}\], η απόλυτη τιμή του φορτίου που μετατοπίζεται από τη διατομή  του σύρματος του πλαισίου είναι:
α) \[\frac{NBA}{2R}\],               
β) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],                 
γ) \[\frac{ΝΒΑ}{4R}\],    
δ) \[\frac{ ΝΒΑ\sqrt{3} }{2R}\].

α) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\]  και ίδια με την απόλυτη τιμή του φορτίου που διέρχεται απ’ τη διατομή ανεξαρτήτως φοράς στον ίδιο χρόνο.

β) \[\frac{2ΝΒΑ}{R}\]  και ίδια με την απόλυτη τιμή του φορτίου που διέρχεται απ’ τη διατομή ανεξαρτήτως φοράς στον ίδιο χρόνο.

γ) \[\frac{2ΝΒΑ}{R}\]  αλλά διαφορετική της απόλυτης τιμής του φορτίου που διέρχεται ανεξαρτήτως φοράς απ’ τη διατομή στον ίδιο χρόνο.

A) Μετά τη στιγμή \[t_0=0\]:

α) ο αγωγός επιβραδύνεται ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και μετά εκτελεί ελεύθερη πτώση.

β) επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και κατόπιν επιταχύνεται μη ομαλά μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα.

γ) ο αγωγός επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι που σταματά και εκεί ακινητοποιείται μόνιμα.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα \[υ_1\]  που έχει:

α) μέτρο \[υ_1= \frac{ m g R }{ B^2  \ell^2 }\]  και φορά προς τα πάνω.

β) μέτρο \[ υ_1=\frac{mg2R}{B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

γ) μέτρο \[υ_1=\frac{ mg5R}{ B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

Α) Αν \[g\] το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας και οι αντιστάσεις του αέρα αμελητέες , τα μέτρα των ταχυτήτων των μαγνητών \[υ_1,\, υ_2\]  όταν αυτοί φτάνουν στο έδαφος ισχύει:

α) \[υ_1 = υ_2 = \sqrt{2gh}\],                  β) \[υ_2=\sqrt{2gh} > υ_1\],      γ) \[υ_2 = \sqrt{2gh} < υ_1\].

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Κ όταν όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ τον Δ₂.

γ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ το Δ₂.

Θεωρήστε ότι σ’ όλη τη διάρκεια της κίνησης του Μ₂ οι δυναμικές γραμμές του Μ₂ περνούν απ’ την επιφάνεια του Δ₂.