Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Μέτριο)

α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

β) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\]  που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]  που έχει την ωρολογιακή φορά.

Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία  \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \]   είναι:

α) \[\frac{1}{2}\],              β) \[2\],                 γ) \[\frac{1}{4}\],              δ) \[4\].

Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\]  η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π₂ διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\]  των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π₂ ισχύει:

α) \[Ι_2=Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

β) \[I_2=I_2'\]  και είναι αντίρροπα.

γ) \[Ι_2 > Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\]  και είναι αντίρροπα.

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].

α) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=\mathcal{E}_{επ_2 } \],        
β) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=2\mathcal{E}_{επ_2 }\],      
γ) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=-\mathcal{E}_{επ_2 }\],       
δ) \[\mathcal{E}_{επ_1 }=-\frac{3}{2} \mathcal{E}_{επ_2 }\].

Β) Το φορτίο που μετατοπίζεται από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου απ’ την \[t_0=0\] ως την \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{2ΝΦ_0}{R}\],                        
β) \[\frac{ΝΦ_0}{R}\],              
γ) \[\frac{Φ_0}{R}\],                              
δ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R} \].

Γ) Το φορτίο που περνά από τη διατομή του σύρματος ενός πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac {2ΝΦ_0} {R} \],                        
β) \[ \frac{ 3Φ_0 } { R } \],                           
γ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R}\],                            
δ) \[\frac{2ΝΦ_0}{R} \].

Α) α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος στην κάτω επιφάνεια του δακτυλίου, δημιουργείται νότιος μαγνητικός πόλος.

β) τα νήματα κινδυνεύουν να σπάσουν.

γ) τα νήματα ζαρώνουν, αν ο δακτύλιος έχει μικρό βάρος.

Β) Δημιουργώ στον παραπάνω δακτύλιο μια εγκοπή και πλησιάζω πάλι προς αυτόν το ραβδόμορφο μαγνήτη με τον ίδιο τρόπο. Στο άκρο Κ, Λ του δακτυλίου:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση.