Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Μέτριο)

Α) Καθώς το πλαίσιο απομακρύνεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό δημιουργείται στο πλαίσιο:

α) επαγωγικό ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) επαγωγικό ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) επαγωγική ΗΕΔ αλλά όχι επαγωγικό ρεύμα.

Β) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική  του θέση και αρχίζω να αυξάνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε:

α) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) το πλαίσιο δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Γ) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική του θέση και αρχίζω να μειώνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε το πλαίσιο:

α) θα έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) θα απωθείται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) δεν θα δέχεται δύναμη απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

Α) Αμέσως μετά τη χρονική στιγμή \[t=0\] ο αγωγός:

α) θ’ αρχίσει να επιταχύνεται.

β) θ’ αρχίσει να επιβραδύνεται.

γ) θα εκτελεί ομαλά μεταβαλλόμενη κίνηση.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  μετά την \[t=0\] ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα μέτρου \[υ_2\]  για τον οποίο ισχύει:

α) \[ υ_2= \frac{3}{4} υ_1\],                 β) \[υ_2=\frac{3υ_1}{2}\],                    γ) \[υ_2=\frac{2υ_1}{3}\].

Α) Το επαγωγικό φορτίο που πέρασε από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου (1) μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2\]  έχει απόλυτη τιμή \[q_1\]  ενώ για το πλαίσιο (2) έχει απόλυτη τιμή \[q_2\]. Για το \[q_1\]  ισχύει:

α) \[ q_1=\frac{ B α }{ 4R_1^* } \],                        
β) \[ q_1=\frac{NBα}{4R_1^*} \],                     
γ) \[ q_1=\frac{  N^2 Bα  } {4R_1^* }  \].

Β) Για τις σχέσεις των \[q_1,\, q_2\]  ισχύει:

α) \[q_1 = q_2\],              β) \[ q_1=4q_2 \],              γ) \[ q_1=\frac{q_2}{4}\],           δ) \[q_1=\frac{q_2}{2}\].

A) H σχέση των επαγωγικών ΗΕΔ που εμφανίζονται στο πλαίσιο είναι:

α) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=\mathcal{E}_{επ_2 } \],        
β) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=2\mathcal{E}_{επ_2 }\],      
γ) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=-\mathcal{E}_{επ_2 }\],       
δ) \[\mathcal{E}_{επ_1 }=-\frac{3}{2} \mathcal{E}_{επ_2 }\].

Β) Το φορτίο που μετατοπίζεται από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου απ’ την \[t_0=0\] ως την \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{2ΝΦ_0}{R}\],                        
β) \[\frac{ΝΦ_0}{R}\],              
γ) \[\frac{Φ_0}{R}\],                              
δ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R} \].

Γ) Το φορτίο που περνά από τη διατομή του σύρματος ενός πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac {2ΝΦ_0} {R} \],                        
β) \[ \frac{ 3Φ_0 } { R } \],                           
γ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R}\],                            
δ) \[\frac{2ΝΦ_0}{R} \].

Α. Απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

β) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\]  που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]  που έχει την ωρολογιακή φορά.

Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία  \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \]   είναι:

α) \[\frac{1}{2}\],              β) \[2\],                 γ) \[\frac{1}{4}\],              δ) \[4\].

Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\]  η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π₂ διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\]  των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π₂ ισχύει:

α) \[Ι_2=Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

β) \[I_2=I_2'\]  και είναι αντίρροπα.

γ) \[Ι_2 > Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\]  και είναι αντίρροπα.

Α α) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\], ενώ τα εμβαδά των σπειρών των δύο πλαισίων είναι ίσα.

β) Το πλαίσιο \[(2)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(1)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(1)\].

γ) Το πλαίσιο \[(1)\] περιστρέφεται με διπλάσια γωνιακή ταχύτητα απ’ το πλαίσιο \[(2)\] και κάθε σπείρα του έχει το μισό εμβαδόν από κάθε σπείρα του πλαισίου \[(2)\].

Β) Για τη μέση ισχύ \[\bar{P}_1\]  που καταναλώνεται στον αντιστάτη του πλαισίου \[(1)\] και για την αντίστοιχη \[\bar{P}_2\]  στο πλαίσιο \[(2)\] ισχύει:

α) \[\bar{P}_1=\bar{P}_2\],             
β) \[\bar{P}_1=2\bar{P}_2\],                       
γ) \[\bar{P}_1=\frac{ \bar{P}_2 }{ 2 } \].

Α) Το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο σε χρόνο \[Δt\] έχει ένταση μέσης τιμής:

α) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2}{2R_π  Δt} Ι\, n\],                   
β) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0   π α^2 \sqrt{3}  }{2  (R_π+R_1+r) Δt}  I\, n\],
γ) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2 \sqrt{3} }{2R_π  Δt}  Ι\, n\],              
δ) \[Ι_{επ}=\frac{ Νμ_0  π α^2 \sqrt{3}  }{ 8R_π  Δt} I\, n\].

Β) Το επαγωγικό φορτίο \[q_{επ}\]  που περνά από μια διατομή του σύρματος του πλαισίου στη διάρκεια της παραπάνω στροφής του είναι:

α) ανάλογο του τετραγώνου της ακτίνας \[α\] του κυκλικού πλαισίου.

β) ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής ροής.

γ) αντιστρόφως ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής του ροής.

Α) Από την \[t=0\] ως την \[t_1=\frac{3T}{4}\], το φορτίο που μετατοπίζεται από μια διατομή του πλαισίου έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{ΝΒΑ}{2R}\],    β) \[\frac{ΝΒΑ}{4R}\],    γ) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],       δ) \[0\].

Β) Στο ίδιο χρονικό διάστημα το φορτίο που διέρχεται από μια διατομή του πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac{2NBA}{R}\],    β) \[\frac{ΝΒΑ}{R}\],      γ) \[\frac{4ΝΒΑ}{R}\],     δ) \[\frac{3ΝΒΑ}{R}\].