Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Μέτριο)

Α) Η σταθερά \[λ\]:

α) είναι θετική,

β) είναι αρνητική,

γ) μπορεί να είναι θετική ή αρνητική αλλά όχι μηδενική.

Β) Αν ο αγωγός έχει αντίσταση ανά μονάδα μήκους \[R^*\]  και αν η απόλυτη τιμή της έντασης του ρεύματος που διαρρέει τον αγωγό είναι \[Ι_{επ}\], τότε η απόλυτη τιμής της \[λ\] είναι:

α) \[ |λ| = \frac{ Ι_{επ} r^2}{2R^* } \],                   
β) \[ |λ|=\frac{Ι_{επ} R^*}{r} \],                
γ) \[ |λ|=\frac{2Ι_{επ} R^*}{r} \].

Ποια απ’ τα παραπάνω διαγράμματα αναφέρονται σε εναλλασσόμενη τάση;

Α) Αν \[g\] το μέτρο της επιτάχυνσης της βαρύτητας και οι αντιστάσεις του αέρα αμελητέες , τα μέτρα των ταχυτήτων των μαγνητών \[υ_1,\, υ_2\]  όταν αυτοί φτάνουν στο έδαφος ισχύει:

α) \[υ_1 = υ_2 = \sqrt{2gh}\],                  β) \[υ_2=\sqrt{2gh} > υ_1\],      γ) \[υ_2 = \sqrt{2gh} < υ_1\].

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Κ όταν όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ τον Δ₂.

γ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ όταν ο Μ₂ πλησιάζει τον Δ₂ και με \[(+)\] στο Λ όταν ο Μ₂ απομακρύνεται απ’ το Δ₂.

Θεωρήστε ότι σ’ όλη τη διάρκεια της κίνησης του Μ₂ οι δυναμικές γραμμές του Μ₂ περνούν απ’ την επιφάνεια του Δ₂.

Α) Οι επαγωγικές ΗΕΔ που αναπτύσσονται στα δύο πλαίσια \[ \mathcal{E}_{επ_1}, \, \mathcal{ E}_{επ_2} \] στη διάρκεια της μεταβολής του μέτρου της \[B\] έχουν λόγο  \[\frac{ \mathcal{ E}_{επ_1 } }{ \mathcal{ E}_{επ_2 }  } \]   ίσο με:

α) \[ \frac{ \mathcal {E}   _{επ_1 } }{ \mathcal{  E  }_{επ_2 } } =8  \],                
β) \[  \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E } _{επ_2 } }=4  \],                
γ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } }=\frac{ 1 }{ 8 }  \],             
δ) \[ \frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 }  }{ \mathcal{ E }_{επ_2 } } =\frac{1 }{ 4 } \].

Β) Η φορά του ρεύματος που διαρρέει το Π₂ στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\] έχει:

α) την ωρολογιακή φορά,                   

β) την αντιωρολογιακή φορά,

γ) έχει φορά περιοδικά μεταβαλλόμενη.

Γ) Στα άκρα Κ, Λ του Π₁ στη διάρκεια της μεταβολής της \[Β\]:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση γιατί το Π₁ είναι ανοικτό.

δ) δημιουργείται επαγωγική τάση που η πολικότητά της περιοδικά αντιστρέφεται.

Α) α) Κάθε πλευρά του πλαισίου δέχεται δυνάμεις Laplace που ανά δύο εξουδετερώνονται.

β) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

δ) Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια του πλαισίου μένει σταθερή με το χρόνο.

Β) Αρχίζουμε να μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της.

α) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) Οι πλευρές ΚΛ και ΜΝ δέχονται απ’ τον αγωγό δυνάμεις ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς.

γ) Στο πλαίσιο δεν δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

Α) Όταν η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας του πλαισίου γίνει  \[\frac{ ΒΑ \sqrt{3}  }{ 2 } \]  για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του πλαισίου είναι:

α) \[\frac{NωΒΑ \sqrt{ 3 }   }{ 2 } \],                     
β) \[ \frac{ ωΒΑ \sqrt{3} }{ 2} \],                        
γ) \[ \frac{ωΒΑ}{2} \],       
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2} \].

Β) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή που διέρχεται από κάθε σπείρα μηδενίζεται για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του γίνεται:

α) \[ ΝωΒΑ \],                   β) \[\frac{ ΝωΒΑ }{ 2 }\],                γ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{2} }{ 2 }\],          δ) \[0\].