Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Μέτριο)

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη σύμφωνα με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Την χρονική στιγμή \[t_1=2,5\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο έχει

α) την ωρολογιακή φορά.

β) την αντιωρολογιακή φορά.

γ) μηδενική ένταση.

Γ) Τη χρονική στιγμή \[t=3,4\, s\], το επαγωγικό ρεύμα που διαρρέει το πλαίσιο:

α) έχει την ωρολογιακή φορά.

β) έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) έχει μηδενική ένταση.

Α) Το επαγωγικό φορτίο που πέρασε από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου (1) μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2\]  έχει απόλυτη τιμή \[q_1\]  ενώ για το πλαίσιο (2) έχει απόλυτη τιμή \[q_2\]. Για το \[q_1\]  ισχύει:

α) \[ q_1=\frac{ B α }{ 4R_1^* } \],                        
β) \[ q_1=\frac{NBα}{4R_1^*} \],                     
γ) \[ q_1=\frac{  N^2 Bα  } {4R_1^* }  \].

Β) Για τις σχέσεις των \[q_1,\, q_2\]  ισχύει:

α) \[q_1 = q_2\],              β) \[ q_1=4q_2 \],              γ) \[ q_1=\frac{q_2}{4}\],           δ) \[q_1=\frac{q_2}{2}\].

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

α) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2}{2R_π  Δt} Ι\, n\],                   
β) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0   π α^2 \sqrt{3}  }{2  (R_π+R_1+r) Δt}  I\, n\],
γ) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2 \sqrt{3} }{2R_π  Δt}  Ι\, n\],              
δ) \[Ι_{επ}=\frac{ Νμ_0  π α^2 \sqrt{3}  }{ 8R_π  Δt} I\, n\].

Β) Το επαγωγικό φορτίο \[q_{επ}\]  που περνά από μια διατομή του σύρματος του πλαισίου στη διάρκεια της παραπάνω στροφής του είναι:

α) ανάλογο του τετραγώνου της ακτίνας \[α\] του κυκλικού πλαισίου.

β) ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής ροής.

γ) αντιστρόφως ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής του ροής.

Α) α) Κάθε πλευρά του πλαισίου δέχεται δυνάμεις Laplace που ανά δύο εξουδετερώνονται.

β) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) Στο πλαίσιο δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

δ) Η μαγνητική ροή που διέρχεται απ’ την επιφάνεια του πλαισίου μένει σταθερή με το χρόνο.

Β) Αρχίζουμε να μειώνουμε την ένταση του ρεύματος στον ευθύγραμμο αγωγό χωρίς να μεταβάλλουμε τη φορά της.

α) Το πλαίσιο έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) Οι πλευρές ΚΛ και ΜΝ δέχονται απ’ τον αγωγό δυνάμεις ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς.

γ) Στο πλαίσιο δεν δημιουργείται επαγωγική ΗΕΔ.

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].

Α) α) Στη διάρκεια του πλησιάσματος στην κάτω επιφάνεια του δακτυλίου, δημιουργείται νότιος μαγνητικός πόλος.

β) τα νήματα κινδυνεύουν να σπάσουν.

γ) τα νήματα ζαρώνουν, αν ο δακτύλιος έχει μικρό βάρος.

Β) Δημιουργώ στον παραπάνω δακτύλιο μια εγκοπή και πλησιάζω πάλι προς αυτόν το ραβδόμορφο μαγνήτη με τον ίδιο τρόπο. Στο άκρο Κ, Λ του δακτυλίου:

α) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Κ.

β) δημιουργείται επαγωγική τάση με \[(+)\] στο Λ.

γ) δεν δημιουργείται επαγωγική τάση.