Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Μέτριο)

Α) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας γίνεται  \[\frac{ΒΑ}{2}\], το ρεύμα που διαρρέει κάθε σπείρα του πλαισίου έχει ένταση:

α) \[\frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{4R}\],                  
β) \[\frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{2R}\],                  
γ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2R}\],
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{4R}\].

α) \[ 0 \],                            
β) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2R} \],             
γ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{4R} \],      
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{3} }{ 4R  }  \]

α) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=\mathcal{E}_{επ_2 } \],        
β) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=2\mathcal{E}_{επ_2 }\],      
γ) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=-\mathcal{E}_{επ_2 }\],       
δ) \[\mathcal{E}_{επ_1 }=-\frac{3}{2} \mathcal{E}_{επ_2 }\].

Β) Το φορτίο που μετατοπίζεται από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου απ’ την \[t_0=0\] ως την \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{2ΝΦ_0}{R}\],                        
β) \[\frac{ΝΦ_0}{R}\],              
γ) \[\frac{Φ_0}{R}\],                              
δ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R} \].

Γ) Το φορτίο που περνά από τη διατομή του σύρματος ενός πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac {2ΝΦ_0} {R} \],                        
β) \[ \frac{ 3Φ_0 } { R } \],                           
γ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R}\],                            
δ) \[\frac{2ΝΦ_0}{R} \].

Ποια απ’ τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή;

Η εξίσωση της εναλλασσόμενης τάσης στα άκρα του πλαισίου είναι:

α) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2}{2R_π  Δt} Ι\, n\],                   
β) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0   π α^2 \sqrt{3}  }{2  (R_π+R_1+r) Δt}  I\, n\],
γ) \[Ι_{επ}=\frac{Νμ_0  π α^2 \sqrt{3} }{2R_π  Δt}  Ι\, n\],              
δ) \[Ι_{επ}=\frac{ Νμ_0  π α^2 \sqrt{3}  }{ 8R_π  Δt} I\, n\].

Β) Το επαγωγικό φορτίο \[q_{επ}\]  που περνά από μια διατομή του σύρματος του πλαισίου στη διάρκεια της παραπάνω στροφής του είναι:

α) ανάλογο του τετραγώνου της ακτίνας \[α\] του κυκλικού πλαισίου.

β) ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής ροής.

γ) αντιστρόφως ανάλογο του χρονικού διαστήματος \[Δt\] που διαρκεί η μεταβολή της μαγνητικής του ροής.

α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

β) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\]  που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]  που έχει την ωρολογιακή φορά.

Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία  \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \]   είναι:

α) \[\frac{1}{2}\],              β) \[2\],                 γ) \[\frac{1}{4}\],              δ) \[4\].

Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\]  η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π₂ διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\]  των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π₂ ισχύει:

α) \[Ι_2=Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

β) \[I_2=I_2'\]  και είναι αντίρροπα.

γ) \[Ι_2 > Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\]  και είναι αντίρροπα.

Α) Όταν η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας του πλαισίου γίνει  \[\frac{ ΒΑ \sqrt{3}  }{ 2 } \]  για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του πλαισίου είναι:

α) \[\frac{NωΒΑ \sqrt{ 3 }   }{ 2 } \],                     
β) \[ \frac{ ωΒΑ \sqrt{3} }{ 2} \],                        
γ) \[ \frac{ωΒΑ}{2} \],       
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2} \].

Β) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή που διέρχεται από κάθε σπείρα μηδενίζεται για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του γίνεται:

α) \[ ΝωΒΑ \],                   β) \[\frac{ ΝωΒΑ }{ 2 }\],                γ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{2} }{ 2 }\],          δ) \[0\].

Α) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την ωρολογιακή φορά.

β) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα σταθερών εντάσεων που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Ο αγωγός (1) διαρρέεται από σταθερό ρεύμα ωρολογιακής φοράς και ο (2) από σταθερό ρεύμα αντιωρολογιακής φοράς.

δ) Οι δύο αγωγοί διαρρέονται από ρεύματα χρονικά μεταβαλλόμενα.

Β) Απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\], τα επαγωγικά φορτία που διέρχονται απ’ τις διατομές των (1) και (2) αντίστοιχα έχουν απόλυτες τιμές \[q_1,\, q_2\]  για τις οποίες ισχύει:

α) \[q_1=\frac{q_2}{2} \],              β) \[q_1= 2 q_2 \],               γ) \[q_1=q_2\].

Γ) Στο χρονικό διάστημα από \[t=0\] ως την \[t_1\]  απ’ τους αντιστάτες των δύο αγωγών εκλύονται θερμότητες \[Q_1,\, Q_2\]  αντίστοιχα για τις οποίες ισχύει:

α) \[Q_1=\frac{Q_2}{2}\],         β) \[Q_1=2 Q_2\],          γ) \[Q_1=\frac{Q_2}{8}\],             δ) \[Q_1=4Q_2\].

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].