Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Μέτριο)

α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

β) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\]  που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]  που έχει την ωρολογιακή φορά.

Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία  \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \]   είναι:

α) \[\frac{1}{2}\],              β) \[2\],                 γ) \[\frac{1}{4}\],              δ) \[4\].

Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\]  η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π₂ διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\]  των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π₂ ισχύει:

α) \[Ι_2=Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

β) \[I_2=I_2'\]  και είναι αντίρροπα.

γ) \[Ι_2 > Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\]  και είναι αντίρροπα.

α) \[ \mathcal{E}_1=\mathcal{E}_2 \],              
β) \[ \mathcal{E}_1=2\mathcal{E}_2 \],                        
γ) \[ \mathcal{E}_1=\frac{ \mathcal{E}_2 }{ 2 } \].

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των επαγωγικών ρευμάτων που δημιουργούνται στα δύο πλαίσια ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=4Ι_2\],                γ) \[Ι_1=8Ι_2\].

α) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=\mathcal{E}_{επ_2 } \],        
β) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=2\mathcal{E}_{επ_2 }\],      
γ) \[ \mathcal{E}_{επ_1 }=-\mathcal{E}_{επ_2 }\],       
δ) \[\mathcal{E}_{επ_1 }=-\frac{3}{2} \mathcal{E}_{επ_2 }\].

Β) Το φορτίο που μετατοπίζεται από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου απ’ την \[t_0=0\] ως την \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[\frac{2ΝΦ_0}{R}\],                        
β) \[\frac{ΝΦ_0}{R}\],              
γ) \[\frac{Φ_0}{R}\],                              
δ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R} \].

Γ) Το φορτίο που περνά από τη διατομή του σύρματος ενός πλαισίου ανεξαρτήτως φοράς απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[ \frac {2ΝΦ_0} {R} \],                        
β) \[ \frac{ 3Φ_0 } { R } \],                           
γ) \[\frac{3ΝΦ_0}{R}\],                            
δ) \[\frac{2ΝΦ_0}{R} \].

Α) Όταν η μαγνητική ροή της κάθε σπείρας του πλαισίου γίνει  \[\frac{ ΒΑ \sqrt{3}  }{ 2 } \]  για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του πλαισίου είναι:

α) \[\frac{NωΒΑ \sqrt{ 3 }   }{ 2 } \],                     
β) \[ \frac{ ωΒΑ \sqrt{3} }{ 2} \],                        
γ) \[ \frac{ωΒΑ}{2} \],       
δ) \[ \frac{ΝωΒΑ}{2} \].

Β) Τη στιγμή που η μαγνητική ροή που διέρχεται από κάθε σπείρα μηδενίζεται για πρώτη φορά, η τάση στα άκρα του γίνεται:

α) \[ ΝωΒΑ \],                   β) \[\frac{ ΝωΒΑ }{ 2 }\],                γ) \[ \frac{ΝωΒΑ \sqrt{2} }{ 2 }\],          δ) \[0\].

Α) Στην διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη στο δακτύλιο:

α) δεν δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα.

β) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Ζ→Η→Θ.

γ) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Θ→Η→Ζ.

Β) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1\]  που ο μαγνήτης ακόμα πλησιάζει τον δακτύλιο προσφέρουμε ενέργεια \[10\, J\] στον μαγνήτη.

α) Τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[10\, J\].

β) Αν τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[8\, J\], τότε απ’ την \[t=0\] ως την \[t_1\]  στην αντίσταση του δακτυλίου εκλύθηκε θερμότητα ίση με \[2\, J\].

γ) Μπορεί απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]  να έχει εκλυθεί στον αντιστάτη του δακτυλίου ενέργεια ίση με \[10\, J\].