
Α. Απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]: α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.
β) Το πλαίσιο Π1 δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π2 διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\] που έχει την αντιωρολογιακή φορά.
γ) Το πλαίσιο Π1 δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π2 διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\] που έχει την ωρολογιακή φορά.
Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \] είναι:
α) \[\frac{1}{2}\], β) \[2\], γ) \[\frac{1}{4}\], δ) \[4\].
Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\] η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π2 διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\] των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π2 ισχύει:
α) \[Ι_2=Ι_2'\] και είναι ομόρροπα.
β) \[I_2=I_2'\] και είναι αντίρροπα.
γ) \[Ι_2 > Ι_2'\] και είναι ομόρροπα.
δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\] και είναι αντίρροπα.