Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Δύσκολο)

Α) Η μέγιστη χρονική διάρκεια μεταξύ δύο διαδοχικών φορών που η ισχύς που καταναλώνει ο αντιστάτης είναι ίση με το  \[\frac{1}{4}\]  της μέγιστης ισχύος του είναι:

α) \[Δt_{max}=\frac{T}{4}\],                      
β) \[Δt_{max}=\frac{Τ}{2}\],                       
γ) \[Δt_{max}=\frac{T}{3}\],          
δ) \[Δt_{max}=\frac{2T}{3}\].

Β) Το ελάχιστο αντίστοιχο χρονικό διάστημα είναι:

α) \[Δt_{min}=\frac{T}{4}\],                       
β) \[Δt_{min}=\frac{T}{6}\],                       
γ) \[Δt_{min}=\frac{T}{3}\],                       
δ) \[Δt_{min}=\frac{T}{12}\].

A) Μετά τη στιγμή \[t_0=0\]:

α) ο αγωγός επιβραδύνεται ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και μετά εκτελεί ελεύθερη πτώση.

β) επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι να σταματήσει στιγμιαία και κατόπιν επιταχύνεται μη ομαλά μέχρι να αποκτήσει σταθερή ταχύτητα.

γ) ο αγωγός επιβραδύνεται μη ομαλά μέχρι που σταματά και εκεί ακινητοποιείται μόνιμα.

Β) Κάποια στιγμή \[t_1\]  ο αγωγός αποκτά οριακή ταχύτητα \[υ_1\]  που έχει:

α) μέτρο \[υ_1= \frac{ m g R }{ B^2  \ell^2 }\]  και φορά προς τα πάνω.

β) μέτρο \[ υ_1=\frac{mg2R}{B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

γ) μέτρο \[υ_1=\frac{ mg5R}{ B^2 \ell^2 }\]  και φορά προς τα κάτω.

Α. Απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]:

α) Τα δύο πηνία διαρρέονται από ομόρροπα ρεύματα που έχουν την αντιωρολογιακή φορά.

β) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[I_2\]  που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) Το πλαίσιο Π₁ δεν διαρρέεται από ρεύμα ενώ το πλαίσιο Π₂ διαρρέεται από ρεύμα έντασης \[Ι_2\]  που έχει την ωρολογιακή φορά.

Β. Ο λόγος των επαγωγικών ΗΕΔ που δημιουργούνται στα δύο πηνία  \[\frac{ \mathcal{ E }_{επ_1 } } { \mathcal{E} _ {επ_2 } } \]   είναι:

α) \[\frac{1}{2}\],              β) \[2\],                 γ) \[\frac{1}{4}\],              δ) \[4\].

Γ. Αν αμέσως μετά τη στιγμή \[t_1\]  η φορά των δυναμικών γραμμών του μαγνητικού πεδίου αντιστρέφεται σε σχέση με αυτήν της \[t=0\] και το μέτρο της έντασής του αρχίζει να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό \[λ\], τότε το Π₂ διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα έντασης \[Ι_2'\]. Για τις απόλυτες τιμές \[Ι_2,\, Ι_2'\]  των εντάσεων των ρευμάτων που διαρρέει το Π₂ ισχύει:

α) \[Ι_2=Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

β) \[I_2=I_2'\]  και είναι αντίρροπα.

γ) \[Ι_2 > Ι_2'\]  και είναι ομόρροπα.

δ) \[ Ι_2 < Ι_2'\]  και είναι αντίρροπα.

Α) Οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου  έντασης \[B_2\]  έχουν φορά:

α) απ’ τον αναγνώστη προς τη σελίδα.

β) απ’ τη σελίδα προς τον αναγνώστη.

γ) μη προσδιορίσιμη με τα δεδομένα της άσκησης.

Β) Το μέτρο της έντασης \[Β_2\]  με όλα τα μεγέθη μετρημένα στο S.I. είναι:

α) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ 2 N S  \ell }\],                  
β) \[Β_2=\frac{w (R_Σ+R) }{ 3NS \ell }\],    
γ) \[Β_2=\frac{ w (R_Σ+R) }{ N S \ell } \].

Α) Το επαγωγικό φορτίο που πέρασε από μία διατομή του σύρματος του πλαισίου (1) μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_2\]  έχει απόλυτη τιμή \[q_1\]  ενώ για το πλαίσιο (2) έχει απόλυτη τιμή \[q_2\]. Για το \[q_1\]  ισχύει:

α) \[ q_1=\frac{ B α }{ 4R_1^* } \],                        
β) \[ q_1=\frac{NBα}{4R_1^*} \],                     
γ) \[ q_1=\frac{  N^2 Bα  } {4R_1^* }  \].

Β) Για τις σχέσεις των \[q_1,\, q_2\]  ισχύει:

α) \[q_1 = q_2\],              β) \[ q_1=4q_2 \],              γ) \[ q_1=\frac{q_2}{4}\],           δ) \[q_1=\frac{q_2}{2}\].

Α) Για τις επαγωγικές ΗΕΔ που δημιουργούνται στα πλαίσια ισχύει:

α) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1}  \] ,     

β) \[  \mathcal{E}_{επ_1}=3\mathcal{E}_{επ_2}=-\frac{2Φ_0}{t_1}  \] ,

γ) \[   \mathcal{E}_{επ_1 }=3\mathcal{E}_{επ_2 }=\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] ,

δ) \[ \mathcal{ E}_{επ_1}=\mathcal{E}_{επ_2 }=-\frac{3ΝΦ_0}{t_1} \] .

Β) Για τις εντάσεις \[Ι_1,\, Ι_2\]  των ρευμάτων που διαρρέουν τα δύο πλαίσια αντίστοιχα ισχύει:

α) \[Ι_1=Ι_2\],                  β) \[Ι_1=3Ι_2\],                γ) \[Ι_1=\frac{3}{2} Ι_2 \].