Τεστ στην Ηλεκτρομαγνητική Επαγωγή (Επίπεδο δυσκολίας: Δύσκολο)

Α) Καθώς το πλαίσιο απομακρύνεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό δημιουργείται στο πλαίσιο:

α) επαγωγικό ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) επαγωγικό ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) επαγωγική ΗΕΔ αλλά όχι επαγωγικό ρεύμα.

Β) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική  του θέση και αρχίζω να αυξάνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε:

α) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την ωρολογιακή φορά.

β) το πλαίσιο διαρρέεται από ρεύμα που έχει την αντιωρολογιακή φορά.

γ) το πλαίσιο δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Γ) Αν το πλαίσιο είναι ακίνητο στην αρχική του θέση και αρχίζω να μειώνω την ένταση του ρεύματος που διαρρέει τον ευθύγραμμο αγωγό, τότε το πλαίσιο:

α) θα έλκεται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

β) θα απωθείται απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

γ) δεν θα δέχεται δύναμη απ’ τον ευθύγραμμο αγωγό.

Α) Τη χρονική στιγμή \[t\] όπου \[3 t_1 < t < 4 t_1\]  η φορά του επαγωγικού ρεύματος

α) είναι ομόρροπη με αυτήν της στιγμής \[ t_α\].

β) είναι αντίρροπη με αυτήν της στιγμής \[t_α\].

γ) δεν υπάρχει αφού ο κυκλικός αγωγός δεν διαρρέεται από επαγωγικό ρεύμα.

Β) Το επαγωγικό φορτίο που μετατοπίζεται σε μια διατομή του κυκλικού αγωγού απ’ τη στιγμή \[t=0\] ως τη στιγμή \[t=4t_1\]  έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[\frac{2Φ_0}{R}\],                δ) \[\frac{5Φ_0}{R}\].

Γ) Το επαγωγικό φορτίο που περνά απ’ τη διατομή του κυκλικού αγωγού ανεξαρτήτως φοράς την ίδια χρονική διάρκεια, έχει απόλυτη τιμή:

α) \[0\],                 β) \[\frac{Φ_0}{R}\],                    γ) \[ \frac{2Φ_0}{R} \],                δ) \[ \frac{5Φ_0}{R} \].

Α) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού ΑΓ:

α) το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS}{2ρk}\],

β) το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ Β_2 α^2 λS }{ 2ρk } \],

γ) το ελατήριο είναι επιμηκυμένο κατά \[ Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS }{ ρk } \],

δ) το ελατήριο είναι συσπειρωμένο κατά \[Δ \ell_1=N \frac{ B_2 α^2 λS }{ ρk } \].

α) επιμήκυνση και ισχύει \[Δ \ell_2=\frac{ Δ \ell_1}{2}\].

β) συσπείρωση και ισχύει \[Δ \ell_2=\frac{Δ\ell_1}{2} \].

γ) συσπείρωση και ισχύει \[ Δ \ell_2=2Δ \ell_1\].

δ) επιμήκυνση και ισχύει \[Δ \ell_2=2Δ \ell_1\].

Α) Στη διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού το μέτρο της έντασης \[Β_1\]:

α) αυξάνεται,              

β) μειώνεται,

γ) δεν μπορούμε με τα δεδομένα της άσκησης να βρούμε αν αυξάνεται ή μειώνεται.

Β) Στην διάρκεια της ισορροπίας του αγωγού η σταθερά \[λ\] είναι:

α) \[\frac{mgR}{B_1 Nα^2 \ell  }\]     β) \[\frac{mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\],     γ) \[\frac{2mgR}{B_2 Nα^2 \ell}\].

Α) Η σταθερά \[λ\]:

α) είναι θετική,

β) είναι αρνητική,

γ) μπορεί να είναι θετική ή αρνητική αλλά όχι μηδενική.

Β) Αν ο αγωγός έχει αντίσταση ανά μονάδα μήκους \[R^*\]  και αν η απόλυτη τιμή της έντασης του ρεύματος που διαρρέει τον αγωγό είναι \[Ι_{επ}\], τότε η απόλυτη τιμής της \[λ\] είναι:

α) \[ |λ| = \frac{ Ι_{επ} r^2}{2R^* } \],                   
β) \[ |λ|=\frac{Ι_{επ} R^*}{r} \],                
γ) \[ |λ|=\frac{2Ι_{επ} R^*}{r} \].

Α) Στην διάρκεια του πλησιάσματος του μαγνήτη στο δακτύλιο:

α) δεν δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα.

β) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Ζ→Η→Θ.

γ) δημιουργείται επαγωγικό ρεύμα με φορά Θ→Η→Ζ.

Β) Μέχρι τη χρονική στιγμή \[t_1\]  που ο μαγνήτης ακόμα πλησιάζει τον δακτύλιο προσφέρουμε ενέργεια \[10\, J\] στον μαγνήτη.

α) Τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[10\, J\].

β) Αν τη χρονική στιγμή \[t_1\]  ο μαγνήτης έχει κινητική ενέργεια \[8\, J\], τότε απ’ την \[t=0\] ως την \[t_1\]  στην αντίσταση του δακτυλίου εκλύθηκε θερμότητα ίση με \[2\, J\].

γ) Μπορεί απ’ την \[t=0\] ως τη στιγμή \[t_1\]  να έχει εκλυθεί στον αντιστάτη του δακτυλίου ενέργεια ίση με \[10\, J\].